Geçen Gün Ben

Ya yaptığını görecek olmak
Veya duymaya çalışmak

İkisinden birine riyakar
İkisinden birine samimi olmak.

Davranışlarını belirleyebilmek
Rüyaya yatmak gibi gizemli gelmezse

Hayallerinin gerçek olduğunu düşünürken
Yaşadığın hayalkırıklığın en gerçeği olmaz mı?

Hayallerinin gürültüsü duymanı engellediğinde
Hayallerinin sisi davranışlarını görmene engel olduğunda

ve

dolayısıyla

Hayallerinin, sen yaşayıp giderken gördüklerinle hiçbir ilgisi yoktur.
Yaşamına ilişkilendirdiğin gündelik hayatının basit davranışlarına estetik yaklaşımdır hayal.

Yaşadığın şeyi daha başka nasıl yaşasaydın daha güzel olurdu? sorusudur hayal.

Geçen günkü ben bildiğim ben.
Geçen günkü ben hayallerimi sınayabileceğim ben.
Geçen günkü ben gerçek ben.
Geçen günkü ben olmadan geleceği nasıl hayal edebilirim?

Ben varya ben...

Poşet İçinde Top

Belediye otobüsleri bazı şeylere kadir diye düşünüyorum. Özellikle insanların iki nokta arasındaki yolculuk esnasında akıllarına bu süreyi geçirmeye dönük aktiviteler geldiğini bir kez daha doğruladım. Belediye otobüsleri biraz da beyin jimnastiğinin yoğun kitlelerce birarada yapıldığı bir kamusal alan zannımca.

Mevzu şu. Otobüsteyken tam arkamda oturan dede ile torunu aralarında hararetli bir şekilde konuşuyolar. Dede 70'ini geçmiş torun 10 yaşlarında.

Torunun elinde bir top var ama poşet içinde. Neden o poşet içinde olduğunu bilmediğinden ve topunu canlı kanlı elinde görmek istediğinden topu poşetten çıkarmaya çalışıyor. Fakat anne tarafından sıkıca bağlanmış olan poşet bir türlü açılmıyor. Zaten maksat top oynamak isteyen çocuğun hayallerini suya düşürmek değil midir?

Bu muhafazakar ve otoriteryan eyleme boyun eğmeyen çocuk inatla yol boyunca topu poşetten çıkarmaya çalıştı. Bu esnada dede elindeki yaş kartını oynayarak çocuğa topu poşetten çıkarmamasını söyledi. Çocuksa aldırmadı tabi ki.

Diyalog şudur:

-Oğlum bırak elinden şu poşeti (tahayyül buraya kadar çocuğun elinde dedeye göre sadece poşet var içindeki top çocuğu veya dedeyi niye ilgilendirsin ki?)

-Ya dede topu çıkarmak istiyoruuuum.

Ve dedenin diyalog bir hızlı düşün yanlış karar ver merkezi olan belediye otobüsünde olası en mantıksız cevabı veriyor. Bağırarak:

- Saçma, saçma, saçma!!!

Ve çocuk olası en mantıklı cevabı sürekli olarak tekrarlıyor:

-Saçmaaaa, saçmaaa, saçmaaaa

Ben inene kadar çocuk susmamıştı. Muhtemelen büyüyünce büyük adam olacak.

NOT: O top neden poşettedir???!!!